Cahaya Pulang ontwikkelt en produceert documentaires en docu-series die de verhalen vertellen van Indonesische moeders en hun geadopteerde kinderen. Met storytelling als kern bereiken wij een breed publiek — en activeren wij biologische moeders en families om de stap te zetten naar hereniging. Onze mediaprojecten zijn het hart van onze werkzaamheden als mediaproductiestichting.

De huidige internationale DNA-databanken bevatten relatief weinig Indonesische profielen, waardoor matches uitblijven. Dit heeft verschillende oorzaken:

• Onbekendheid: Veel moeders en familieleden weten niet dat DNA-matches mogelijk zijn, of dat er al een databank bestaat.
• Schaamte en taboe: Verlies van een kind door adoptie is vaak beladen met armoede, druk en stigma rond ongehuwd moederschap.
• Gebrek aan toegang: DNA-testen zijn fysiek en financieel slecht toegankelijk in afgelegen gebieden.
• Wantrouwen en angst: "Wat gebeurt er met mijn DNA?" Wantrouwen richting overheid, NGO's of buitenlandse partijen.
• Generatie- en taalkloof: Oudere moeders worden onvoldoende bereikt via digitale kanalen.

Ons project adresseert deze punten via: massamedia, fysieke aanwezigheid, duidelijke uitleg over privacy, en samenwerking met vertrouwde lokale partners. Tussen de jaren '70 en '90 zijn duizenden kinderen uit Indonesië geadopteerd naar Nederland en andere westerse landen.

De Commissie Onderzoek Interlandelijke Adoptie (Commissie Joustra) concludeerde in 2021 dat er sprake was van ernstige misstanden, waaronder fraude met documenten en het onder druk zetten van kwetsbare moeders. Urgentie: De biologische moeders zijn nu vaak tussen de 60 en 90 jaar oud. Elk jaar dat verstrijkt, verkleint de kans op hereniging. Er bestaat nog een reëel tijdsvenster — maar dit venster sluit zich snel.

Cahaya Pulang ontwikkelt en produceert twee hoofdprojecten: een docu-soap serie van meerdere afleveringen voor uitzending op Indonesische televisie, en een journalistieke documentaire bestemd voor internationale filmfestivals. Onze mediaproducties maken de verhalen rondom interlandelijke adoptie toegankelijk voor een breed publiek — en fungeren als brug naar de organisaties die de daadwerkelijke zoektochten uitvoeren.

Aan het einde van iedere aflevering is er één minuut gereserveerd voor een call to action: een duidelijke oproep aan biologische moeders en families om contact op te nemen met de partnerorganisaties die zoektochten en hereniging begeleiden. Zo draagt onze mediaproductie direct bij aan de kansen op hereniging, zonder zelf een herenigingsorganisatie te zijn.

Tezamen met ons netwerk en middelen bouwen wij op deze manier aan een duurzame infrastructuur voor herenigingen. De media-activiteiten mobiliseren en activeren de doelgroep, de DNA-databank faciliteert de daadwerkelijke matches. Deze strategie combineert emotionele impact met concrete, meetbare resultaten.

Terwijl de ervaringen van geadopteerden steeds meer aandacht krijgen, blijft het perspectief van de biologische moeders onderbelicht. Dit project plaatst voor het eerst het moederperspectief (moeders en familie in Indonesië) centraal.